Schaamte van de geschudde kaarten

Ken je de si­tu­atie waarin je bij het spelen van een spel zo ver voor­staat dat het niet meer prettig voelt? Of herken je juist het an­dere ui­terste, wan­neer je kansen ver­keken zijn en je het spel niet zonder ge­zichts­ver­lies kunt af­maken?

Ongelijkheid

Wan­neer de kaarten een­maal ge­schud zijn, is er geen weg meer terug: het lot heeft al be­paald hoe de toe­komst zal ver­lopen en jij hebt je er slechts toe te ver­houden.

De ten­toon­stel­ling Schaamte van de geschudde kaarten re­flec­teert op gê­nante on­ge­lijk­heid zoals die zich over grenzen en ge­ne­ra­ties heen ont­vouwt. In een com­bi­natie van ge­o­po­li­tieke ur­gentie, speelse ironie en ge­laagde pa­ra­doxen stellen de kunst­pro­jecten prik­ke­lende en on­ge­mak­ke­lijke vragen over ethiek, kansen, keuzes en ver­ant­woor­de­lijk­heid, en over hoe men­se­lijk han­delen zowel vorm­geeft aan als ge­vormd wordt door het ver­loop van de we­reld­ge­schie­denis.