Yumna Al-Arashi – Body as Resistance

Carrière

Yumna Al-Arashi begon haar carrière als autodidact documentair fotograaf en maakte beelden voor National Geographic, The New York Times en The Guardian. Ze worstelde echter met de machtspositie van beeldmakers zoals zijzelf, die hun onderwerp onbedoeld eenzijdig kunnen neerzetten. ‘Fotografie draagt een vorm van geweld in zich die tot uiting komt in de woorden die we ervoor gebruiken, denk aan “vangen”, “schieten”, “nemen”.’ Als gevolg hiervan werd haar werk politieker en conceptueler.

Beeldvorming

Ze richt zich op de manier waarop de Arabische wereld in beeld wordt gebracht, onderzoekt de erfenis van het kolonialisme in ons gedachtegoed en besteedt aandacht aan matriarchale tradities die bijna in de vergetelheid zijn geraakt. Al-Arashi’s werk schakelt moeiteloos tussen registers: het is soms speels en uitdagend, dan weer poëtisch, strijdbaar of kwaad, en vaker nog is het alles tegelijkertijd.

Macht

Al-Arashi koestert de vrouwen die op haar foto’s staan: ze brengt ze sterk en veerkrachtig in beeld en benadrukt hun schoonheid. Ook legt ze de structuren bloot die schuilgaan onder de vooroordelen die ze zelf vaak genoeg gevoeld heeft. De kunstenaar verstopt zich evenmin achter de camera, maar verschijnt zelf, speels en strijdbaar, in conceptuele zelfportretten. Daarmee zet ze de machtsdynamiek tussen fotograaf en onderwerp buitenspel en erkent ze dat haar lichaam een wezenlijk onderdeel is van het politieke gesprek dat ze wil aanzwengelen.

Lichaam

Een rode lijn in Yumna Al-Arashi’s werk is het vrouwelijk lichaam. Al-Arashi biedt weerstand tegen de maatschappelijke drang om het te beheersen: ‘Het vrouwelijk lichaam krijgt voorgeschreven hoe het moet bewegen, hoe luid of stil het moet zijn en hoe het zich moet kleden.’ In haar zelfportretten draagt Yumna Al-Arashi soms een hijab, soms is ze juist helemaal naakt. Zo confronteert ze de kijker met het ongemak dat zowel de oosterse mores als het idee van het westerse feminisme oproepen.