1913. De grote kunstexplosie

Dansen op de vulkaan

Met deze tentoonstelling neemt museumdirecteur Jan Rudolph de Lorm na 17 jaar afscheid van Singer Laren. De fascinatie voor de unieke energie van het jaar 1913 inspireerde hem tot een kunsthistorische diepteboring in deze turbulente periode. Iconische werken zoals Composition de fleurs van Jan Sluijters en Zomerbloemen van Leo Gestel – beide afkomstig uit de schenking van de Collectie Nardinc – vormen het uitgangspunt voor deze visuele reis langs de Nederlandse avant-garde.

Nederlandse pioniers

In de periode 1910-1913 raken Nederlandse kunstenaars en critici steeds meer vertrouwd met moderne stromingen als het Franse kubisme, Italiaanse futurisme en Duitse expressionisme. Tentoonstellingen van deze avant-gardekunst bij kunstenaarsverenigingen en galeries leiden tot brede discussies in de pers. In 1913 bereikt deze interactie een hoogtepunt: niet alleen komen buitenlandse meesterwerken naar Nederland, ook Nederlandse kunstenaars – waaronder Jan Sluijters, Kees van Dongen, Piet Mondriaan, Jacoba van Heemskerck, Peter Alma en Lodewijk Schelfhout – zijn vertegenwoordigd op toonaangevende internationale exposities zoals de Erster Deutscher Herbstsalon in Berlijn.

Een viering van modernisme

De tentoonstelling is opgezet als een dynamische reis door zes thematisch ingerichte zalen en focust op de Nederlandse schilderkunst uit 1913 en op de kunstwerken die dat jaar op toonaangevende (inter)nationale exposities te zien zijn. Singer Laren plaatst deze werken binnen een bredere context door ze te combineren met werken van onder anderen Wassily Kandinsky, Amedeo Modigliani, August Macke, Henri Le Fauconnier en Robert Delaunay. Deze combinatie werpt nieuw licht op de artistieke kruisbestuiving in Europa vlak voor de Eerste Wereldoorlog.