Networks of Precarity

Kunstmatige intelligentie

In de dominante beeldvorming worden innovaties, met kunstmatige intelligentie voorop, gepresenteerd als futuristisch, oplossingsgericht en onvermijdelijk. Er wordt ons een toekomst van vooruitgang voorgehouden die niet strookt met de frictie die ontstaat door onze omgang met digitale technologieën.

In Networks of Precarity staan de menselijke maat, bottom-up-initiatieven en magische tradities in onze relatie tot technologie centraal.

Kunstenaars

Jeroen van Loon toont aan de hand van een computerclub voor senioren wie er achterblijft wanneer digitalisering de norm is. In de film Memoria (2013) laat het collectief latency.club zien hoe Cubanen hun eigen toekomstmodel creëren, gebaseerd op een sterke DIY-mentaliteit en lo-tech oplossingen. In het werk van Ginevra Petrozzi wordt onderzocht welke rol magie kan spelen in onze individuele en maatschappelijke relatie tot digitale systemen.

De getoonde werken laten zien hoe frictie en ambiguïteit in een digitaliserende wereld omarmd kunnen worden, om zo ruimte te geven aan een gedeeld precair bestaan.