De ouder wordende mens

Portretten

In zijn werk verschijnt de mens vrijwel altijd naakt, zonder context, zonder franje. Expressief, met brede streken, creëert Drukker indringende portretten. Gestaltes verschijnen, huidlandschappen onthullen zich. Schoonheid en verval zijn voor hem geen tegenpolen maar bondgenoten. In deze tentoonstelling is een selectie te zien van de mooiste werken die Sam Drukker maakte van de ouder wordende mens.

Één moment vastleggen

“Hoe iemand zijn huid draagt, is vele malen interessanter dan hoe iemand een prachtige jurk draagt,” zei Sam Drukker recent. De mens portretteert hij ontdaan van alles wat hem of haar verhult. Dat doet Drukker het liefst met zo min mogelijk middelen. Hij dwingt zichzelf in één keer de juiste lijnen te pakken, de juiste penseelstreek neer te zetten. Eén moment vastleggen, een moment van vitaliteit. De rest doet er niet toe. Er is vaak ook geen verf meer zichtbaar buiten de figuur die ons tegemoet komt. En hij heeft het lef om dan van het doek af te blijven.

Verval

Wat hem ook drijft, is de fascinatie voor verval. Een perfect geproportioneerd lichaam vindt hij saai; juist waar het afwijkt, waar imperfecties zichtbaar worden, begint voor Drukker de schoonheid. Leeftijd speelt daarin een sleutelrol. Schoonheid en verval zijn voor hem geen tegenpolen maar bondgenoten: het ene steekt scherper af náást het andere, maar het mooie zit volgens de schilder ook al in het verval zelf.