Geen weg terug

Het begin

Bé Thoden van Velzen werd in 1903 geboren in Zwolle, waar ze in 1984 overleed. Vanaf 1927 studeerde ze aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Daar kreeg ze onder anderen les van Jan Bronner, van wie het Hildebrandmonument in de tuin van Museum de Fundatie in Heino te zien is.

Modellen

In Amsterdam ontmoette ze verschillende modellen, onder wie Truus Trompert en Jimmy van der Lak. Trompert was een veelgevraagd model dat Thoden van Velzen meerdere keren tekende en boetseerde. Van Van der Lak, die onder meer model, kelner, danser en acteur was, maakte ze een beeld in steen.

De Tweede Wereldoorlog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verhuisde ze naar Hattem. Vanaf 1949 gaf ze les in boetseren en beeldhouwen aan de teken- en schilderschool in Zwolle, de voorloper van de Vrije Academie.

Beeldhouwen met aandacht

Thoden van Velzen maakte vooral beelden van mensen en dieren. Ze werkte met materialen als steen en brons en had oog voor houding, beweging en karakter. Haar beelden kenmerken zich door rustige vormen en een sterke aandacht voor detail.

Zelf had ze een duidelijke voorkeur voor harde materialen: ‘Ik hou van harde materialen. Hard materiaal – natuursteen, grenen, eikenhout, marmer, dat is voor mij een uitdaging. Je kunt maar één kant uit. Doe je het fout, dan is er geen weg meer terug.’

Schenking

Een groot deel van haar werk kwam via een schenking van de heer Beernink uit Hattem in de collectie van Museum de Fundatie terecht. Ze is vooral bekend om haar beelden in de openbare ruimte, zoals het Verzetsmonument in Zelhem en het Gedenkmonument op Texel.