Magico | Italiaans Realisme 1920-1970

Magico

Museum MORE organiseert samen met 24 ORE Cultura de tentoonstelling Magico!, gewijd aan 50 jaar Italiaans realisme. Met 70 werken maakt het Nederlandse publiek voor het eerst uitgebreid kennis met de ontwikkeling van de 20e-eeuwse modern realistische schilderkunst in Italië. Te zien zijn topstukken van onder anderen Edita Broglio, Felice Casorati, Giorgio de Chirico, Cagnaccio di San Pietro, Antonio Donghi, Leonor Fini, Domenico Gnoli, Ubaldo Oppi en Gino Severini.

Realisme

Vanaf de jaren 1920 verbeeldden Italiaanse kunstenaars de werkelijkheid op magische, poëtische en soms vervreemdende wijze. Hun hernieuwde realisme was geen terugkeer naar het verleden, maar een zoektocht naar een nieuw wereldbeeld na de Eerste Wereldoorlog. Ze combineerden experiment en traditie tot een eigen, technisch verfijnde en vaak raadselachtige beeldtaal.

Italië

Italië, gezien als bakermat van de Europese kunst, bood vruchtbare grond voor het Realismo Magico. Hoewel geen formele stroming, onderscheidt het Italiaanse realisme zich van bijvoorbeeld de Duitse Nieuwe Zakelijkheid. Waar Duitse kunstenaars vaak confronteerden, zochten Italianen naar een mystieke waarheid achter het zichtbare.

Iconiek

In verstilde landschappen, stadgezichten, stillevens en portretten krijgt het alledaagse een bijna iconische kracht. Alledaagse objecten – van arbeiders tot laboratoriumglaswerk – worden geladen met stilte, spanning en betekenis. De kunstenaars delen een betoverde blik: een fascinatie voor de grens tussen droom en werkelijkheid.

Naoorlogs

Ook na de Tweede Wereldoorlog bleef een aantal kunstenaars trouw aan deze realistische traditie, tegen de opkomst van abstractie in. Zo vernieuwde Domenico Gnoli het genre radicaal door details – een damesschoen of jasrevers – monumentaal uit te vergroten. Ambacht en precisie vormen daarbij de basis voor een nieuwe, naoorlogse beeldtaal: groots, verstild en intens.