Zorg achter de voordeur - geschiedenis van de wijkverpleging

Anderhalve eeuw wijkverpleging

Voor bewoners van volksbuurten was zorg lange tijd niet vanzelfsprekend. Zeker in wijken zoals Wijk C waren armoede, slechte woningen en besmettelijke ziekten onderdeel van het dagelijks leven. De tentoonstelling Zorg achter de voordeur: geschiedenis van de wijkverpleging laat zien hoe de wijkverpleging in anderhalve eeuw uitgroeide van liefdadigheid voor de armen tot een onmisbaar beroep voor iedereen.

Van prik tot praatje

Bezoekers ontdekken hoe zusters, wijkverpleegsters en later wijkverpleegkundigen zich inzetten voor gezinnen, kinderen, ouderen en zieken. Dat gebeurde via de kruisverenigingen, die de zorg in de wijk organiseerden. Elke vereniging had een eigen achtergrond, kleur en herkenbare insignes, maar het doel was hetzelfde: zorg dichtbij brengen. Wijkverpleegkundigen gaven advies over hygiëne en voeding, ondersteunden moeders, hielpen bij ziekte en brachten medische hulpmiddelen naar de mensen toe.

De positie van de vrouw

De tentoonstelling brengt deze geschiedenis tot leven met foto’s, persoonlijke verhalen en bijzondere voorwerpen. Waarom had het uniform van de kraamverzorgster bewust een afstotelijke kleur? Wat heeft Dick Bruna met de wijkverpleging te maken? Hoe zag het wijkgebouw eruit? En wat betekende het beroep voor de toegankelijkheid van de zorg en voor de positie van de vrouw?

Zorg achter de voordeur vertelt een geschiedenis over zorg, armoede, vrouwenarbeid, solidariteit en professionalisering. Het is een tentoonstelling over een beroep dat dichtbij mensen stond, maar lang niet altijd zichtbaar was. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Museum voor de Verpleegkunde en het Volksbuurtmuseum en is te zien van 18 juni tot en met 25 oktober 2026.