Charlotte Koenen: Afterimage

Waar deze plekken ooit bruisende, collectieve werkruimtes waren, resten nu vooral sporen van gebruik in uitgesleten vloeren en bassins.

In deze installatie onderzoekt Charlotte Koenen de wisselwerking tussen de architectuur van het washuis en het wateroppervlak.

Materialiteit speelt een belangrijke rol in haar werk. Voor deze installatie velde Charlotte Koenen bomen in Frankrijk, om het hout vervolgens samen met anderen te kantrechten, een techniek waarbij met bijlen een boomstam tot een rechthoekige balk wordt bewerkt. Op de vloer ligt een lichtgevoelige gelatine, blauwgroen als het water van een bassin. In dit veranderlijke oppervlak verschijnen afdrukken van foto’s die Charlotte Koenen maakte van washuizen in de Franse streek waar zij opgroeide. Daarmee verbindt zij persoonlijke herinneringen aan haar interesse in de vergankelijkheid van cultureel erfgoed.

De installatie, getiteld Afterimage, verwijst naar het nabeeld dat op het netvlies achterblijft wanneer het oorspronkelijke beeld al verdwenen is. Net als de lavoirs zelf: plekken die hun functie verloren, maar als echo aanwezig blijven in het landschap.