Armando – Het schuldige landschap

Kamp Amersfoort

Armando groeide op in Amersfoort, vlak bij het terrein dat tijdens de Duitse bezetting Kamp Amersfoort werd. Als jongen speelde hij in de omliggende bossen. Wat hij daar zag en hoorde, liet hem zijn leven lang niet los.

Duister verleden

Later gaf hij woorden aan iets wat hem bleef bezighouden: hoe kan een plek waar verschrikkelijke dingen zijn gebeurd er daarna weer zo gewoon en zelfs mooi uitzien? Hij noemde dit ‘het schuldige landschap’.

Een landschap dat zwijgt

Bomen groeien door, bloemen komen weer op en vogels blijven zingen. De natuur laat nauwelijks zien wat zich op een plek heeft afgespeeld. Juist dat vond Armando verontrustend. De zichtbare sporen verdwijnen, maar het verleden is daarmee niet weg.

Op twee manieren

Bossen, bomen, velden en horizonlijnen keren daarom vaak terug in zijn werk. Soms donker en dreigend, soms juist licht en verstild.

Kijk met andere ogen

Armando's werk lijkt over de Tweede Wereldoorlog te gaan, maar het ging hem nooit om die ene oorlog. Het ging hem om het patroon erachter: dat de geschiedenis zich bij elke oorlog herhaalt. Grotere vragen over goed en kwaad, schuld en onschuld, dader en slachtoffer, herinneren en vergeten.

Verbinding

In Armando – Het schuldige landschap ontdek je hoe deze thema's samenkomen in zijn kunst en hoe sterk zijn werk verbonden is met Amersfoort.