Perpetual Motion

Tentoonstelling

In Perpetual Motion onderzoekt animatie- en videokunstenaar Udo Prinsen (1974) het werk en gedachtegoed van Piet Mondriaan (1872–1944) en de Canadese kunstenaar Guido Molinari (1933–2004). Met een speciaal voor het Mondriaanhuis ontwikkelde film- en muziekinstallatie laat Prinsen zich inspireren door de zoektocht van beide kunstenaars naar ritme, kleur, beweging en vernieuwing. Centraal staat het idee dat kunst voortdurend in ontwikkeling is: een proces van verandering waarin nieuwe mogelijkheden ontstaan en bestaande inzichten telkens opnieuw worden bevraagd.

Guido Molinari

Guido Molinari was een groot bewonderaar van Piet Mondriaan. Molinari werd geïnspireerd door Mondriaans streven om via abstractie een diepere werkelijkheid zichtbaar te maken en door diens overtuiging dat vernieuwing soms vraagt om het loslaten van bestaande vormen.

Udo Prinsen

Als autonoom kunstenaar en regisseur van mixed-mediaprojecten onderzoekt Udo Prinsen de wisselwerking tussen beeld, muziek, kunst en wetenschap, met als doel ervaringen te creëren die meerdere zintuigen tegelijk aanspreken.

Muziek

Voor zowel Mondriaan als Molinari vormde muziek een belangrijke inspiratiebron. Mondriaan raakte tijdens zijn Parijse jaren gefascineerd door moderne dansen als de foxtrot en ragtime. Daarnaast zag hij overeenkomsten tussen de improvisatie in jazz en zijn eigen zoektocht naar evenwicht en ritme binnen een strakke beeldstructuur.

Publieksprogramma

Bij de tentoonstelling Perpetual Motion wordt een publieksprogramma ontwikkeld dat zowel kunstliefhebbers, muziekliefhebbers als families met kinderen aanspreekt.

Strijkkwartet

Bijzonder is dat in de tentoonstellingsperiode het Canadese strijkkwartet Quatuor Molinari in Nederland is en verschillende muzikale optredens verzorgt in het kader van de expositie in het Mondriaanhuis.