De eenhoorn is een mythisch dier, dat vanaf oeroude tijden tot de verbeelding heeft gesproken. In de middeleeuwen stelt men het voor als een wit paard met de gespleten hoeven en de sik van een geit. Uit zijn voorhoofd groeit een lange, rechte hoorn met spiraalsgewijs verlopende groeven. Aan deze hoorn worden magische eigenschappen toegedicht, zo kan hij elke vorm van vergiftiging ongedaan maken. Niemand twijfelt aan het werkelijke bestaan van de eenhoorn, het dier wordt immers herhaaldelijk vermeld in de  Bijbel. Bovendien worden er exemplaren van de hoorn als bijzondere kostbaarheden bewaard in sommige kerken en in vorstelijke schatkamers. 

Walvis
Pas in de zestiende eeuw ontdekt men dat wat men eeuwenlang voor de hoorn van eenhoorn heeft gehouden, in werkelijkheid de stoottand van een narwal, een soort walvis, is.

Maagd
Uit de late Oudheid dateert de overlevering dat de woeste, ontembare eenhoorn zich alleen laat vangen met behulp van een maagd. De jagers – zo luidt het verhaal - laten het meisje in het woud achter op de weg, die de eenhoorn pleegt te nemen. Als het dier  het meisje in het oog krijgt, laat het al zijn agressiviteit varen, legt zijn kop in haar schoot en valt vervolgens in slaap, waarna het door de jagers kan worden gedood. Al vroeg heeft men dit verhaal begrepen als een symbolische verbeelding van de Menswording van Christus, de zoon van God, die geboren is uit de maagd Maria. Bijgevolg wordt de eenhoorn in de middeleeuwen een symbool van Christus.

De jacht op de eenhoorn
Een van de indrukwekkendste kunstwerken waarin deze symboliek een belangrijke rol speelt, is een serie van zes tapijten, bekend onder de naam ‘De jacht op de eenhoorn’. Deze zijn omstreeks 1500 geweven, waarschijnlijk in Brussel. Zij behoorden tot het familiebezit van het Franse adellijke geslacht de La Rochefoucauld. In 1794, tijdens de Franse Revolutie, werd hun kasteel geplunderd, waarbij de tapijten werden geroofd. Pas omstreeks 1850 werden zij teruggevonden bij een boer die ze gebruikte om zijn aardappelen tegen vorst te beschermen. Na een ingrijpende restauratie keerden zij terug naar het kasteel, waar zij jaren lang hebben gehangen, totdat zij in 1922 werden verworven door  de schatrijke Amerikaan John D. Rockefeller Jr., die ze in 1937 schonk aan het Metropolitan Museum of Art te New York. Daar kan men ze nog steeds bekijken in de aan de Middeleeuwen gewijde afdeling van dit museum, The Cloisters, gelegen in  Fort Tryon Park aan de noordpunt van Manhattan.

26 meter
De tapijten zijn bijna vijf meter hoog en naast elkaar opgehangen hebben ze een lengte van meer dan 26 meter. Ondanks hun ouderdom en hun dramatische geschiedenis hebben zij hun prachtige kleuren behouden. Zij behoren dan ook tot de mooiste wandtapijten, die uit de middeleeuwen bewaard zijn en de reeks wordt nooit uitgeleend. Het kasteel Huis Bergh biedt de mogelijkheid ze te bewonderen, doordat er reproducties van de zes tapijten op ware grootte en in een passende ambiance worden tentoongesteld. In aanpalende ruimten zullen de op de tapijten uitgebeelde scènes worden toegelicht en zullen de symbolische betekenissen aan de hand van verwante kunstwerken (miniaturen in handschriften, schilderijen, prenten, voorwerpen, etc.) worden verduidelijkt.

Populair bij kinderen
Getuige talrijke kinder- en jeugdboeken en allerlei vormen van speelgoed is de eenhoorn ook populair bij kinderen. Hiervan zal bij de tentoonstelling op inventieve wijze gebruik worden gemaakt, zodat het bezoeken van de tentoonstelling zowel voor volwassenen als voor kinderen een verrijkende ervaring zal opleveren.