In de jaren 1890-1905 was Parijs in de ban van een ware rage: de prentkunst. Bijna alle Franse kunstenaars van dat moment experimenteerden met lithografie, ets of houtsnede als artistiek expressiemiddel. Dit had prachtige, vaak kleurrijke kunstwerken als resultaat. De grondleggers van de prentkunst-rage waren tijdgenoten en vrienden van Vincent van Gogh. De prentrevolutie zou echter pas tot volle bloei komen na het overlijden van Van Gogh in 1890.

Verzameling
Het Van Gogh Museum beheert een belangrijke collectie van ongeveer 1300 prenten die deze bloeiperiode van de prentkunst in volle glorie laat zien. In navolging van Vincent van Gogh en zijn broer Theo heeft het museum al vanaf het begin prenten verzameld, eerst nog op bescheiden schaal. De verwerving van een bijzondere prentenverzameling met circa 1000 werken uit het fin de siècle in het jaar 2000 betekende echter een sterke uitbreiding. Dit maakte de collectie zeer compleet en samenhangend van aard waardoor deze nu behoort tot de beste ter wereld op dit gebied. De afgelopen elf jaar is de collectie verder aangevuld met belangrijke series en proefdrukken.

Zelden te zien
De meesterwerken op papier uit deze deelcollectie van het Van Gogh Museum worden vanwege hun kwetsbaarheid zelden getoond en zijn niet eerder zo uitgebreid beschreven. De tentoonstelling en de publicatie bieden dan ook een unieke kans om deze ‘verborgen schatten’ te ontdekken. Kunstenaars als Bonnard, Vuillard, Denis, Steinlen en Toulouse-Lautrec zijn vertegenwoordigd met zowel prenten in beperkte oplage als met in grotere aantallen gedrukte geïllustreerde theaterprogramma’s, bladmuziek, boeken en de wereldberoemde affiches.