Deze tentoonstelling was de inzending van het Nederlands Architectuurinstituut (NAi) voor de architectuurbiënnale in São Paolo in 2007. Na São Paolo reisde de tentoonstelling naar Wenen, Jakarta en Hong Kong. In het museum wordt de tentoonstelling voor het eerst aan het Nederlandse publiek getoond.  

De kunstenaars
In de tentoonstellingsvormgeving van industrieel ontwerper Jurgen Bey toont Hella Jongerius haar inmiddels beroemde Polder Sofa, presenteert Alexander van Slobbe negen kledingensembles onder zijn merknaam Orson & Bodil, diepen de architecten van Onix twee architectuurprojecten uit, maakt stoffenontwerpster Claudy Jongstra een nieuw vilten kleed en toont Frank Havermans een ruimtelijke installatie. Op het eerste gezicht lijkt er misschien geen overeenkomst tussen deze Nederlandse ontwerpers en architecten. 

Conceptueel denken
Wat hun werk echter verbindt is het onmiskenbare Nederlandse conceptueel denken, naast nieuwe aandacht voor het detail,  de lokale cultuur en context en het herontdekken van vergeten ambachtelijke technieken. Zo verweeft Alexander van der Slobbe de Nederlandse identiteit in de kleding die geïnspireerd is op traditionele Hollandse klederdrachten en experimenteert hij ondermeer met een 17e eeuwse haak- en borduurtechnieken. Claudy Jongstra maakt bijzondere vilten stoffen, wandkleden en objecten van natuurlijke materialen als zijde, linnen, cashmier en vooral van ruwe wol die afkomstig is van haar eigen schaapskudde. De Polder Sofa van Hella Jongerius refereert, als balans tussen massaproductie en ambachtelijke technieken in meerdere opzichten aan ons polderlandschap en -model. Het landschap, de lokale ecosystemen en de functie van het gebouw worden in natuurlijke materialen samengebracht door Onix. 

Het onderliggende proces van ontwerp tot uitvoering
Frank Havermans werk gaat over buiten ruimtes en binnenruimtes en de vraag hoe weinig je nodig hebt om je los te maken van de omgeving. Speciaal voor deze tentoonstelling heeft hij een nieuwe ruimtelijke installatie gemaakt, waarin twee personen kunnen plaatsnemen. In dit houten object is een film te zien over het maakproces van deze installatie. Het onderliggende proces van ontwerp tot uitvoering is overigens niet alleen bij Havermans zichtbaar, maar vormt de rode draad bij alle exposanten in deze tentoonstelling.