Textieltentoonstelling van de kunstenaars Jenny Ymker  en Elisabeth Kaldeway. Hoewel ze heel verschillend zijn in hun manier van werken, is de thematiek van hun werk verwant. Beiden onderzoeken de (nog steeds) gangbare  traditionele opvattingen over vrouwen, moederschap, moederliefde en een zelfstandig bestaan. Hun werk biedt letterlijk en figuurlijk "Stof tot nadenken'.

Elisabeth combineert polymeerklei met wollen, katoenen en zijden draden om diverse menselijk emoties vorm te geven. Van die draden maakt ze ook fantasiefiguren, beetje mensachtig, beetje dierachtig. Haar werk is enerzijds speels en dromerig van aard, anderzijds ontregelend door de weerloosheid die haar figuren uitstralen. Ze zijn aantrekkelijk, soms zelfs vertederend, maar belichamen tegelijkertijd ook een intense en verontrustende afstandelijkheid. Zullen hun verlangens ooit worden vervuld, hun dromen werkelijkheid worden?

Het werk van Jenny Ymker lijkt op het eerste gezicht louter illustratief. Zij borduurt op schilderslinnen ogenschijnlijk lieflijke taferelen: een jonge vrouw in het groen, een verjaardagsfeestje. Bij nadere beschouwing wordt duidelijk dat er meer aan de hand is. Is dat feestje wel zo leuk? Wat gaat om in het hoofd van die theedrinkende figuur? Daarnaast werkt ze met porselein en diverse stoffen. Ook die grotere werken dragen steeds een commentaar in zich op de beperking van hardnekkige stereotypen.