Barbara Polderman (1971) laat zich door het imaginaire inspireren. De kunstenares nodigt de kijker uit haar wereld te betreden, en te voelen wat haar raakt. Dieren en mensen intrigeren haar. Hebben dieren iets menselijk, of mensen iets dierlijks? Haar mensfiguren verkeren in een droomtoestand, zijn gefixeerd in een innige omhelzing of gestoord in het liefdesspel. De dieren maken pas op de plaats en nemen een afwachtende houding aan. In de Projectruimte wacht de bezoeker een parcours waar illusie en levenskunst in elkaar over lijken te gaan. De kunstenares leidt de toeschouwers ogenschijnlijk langs de rand van de afgrond om hen vervolgens weer in een veilige haven te loodsen. Jong en ouder publiek zal gefascineerd kijken naar haar groots opgezette installaties.

Visie van de kunstenaar
Barbara Polderman: “Mijn werk wordt opgebouwd uit een mix van materialen. De basis en onderlagen bestaan uit metaal, gips, papier-maché en polyesterhars. De bovenste lagen, de huid, werk ik uit met textiel, linten en band, paraffine, leer, bont, hars, lak en verf. In materiaal zoek ik kenmerken die kunnen uitdrukken of een huid zacht, transparant of kwetsbaar is. Mijn streven is om alles samen te laten vloeien tot een vanzelfsprekend geheel. Om werk te maken dat als persoonlijk, maar ook als herkenbaar ervaren kan worden”.