Als speciale winterattractie zijn wintergezichten van Toon Tieland (1919-2006) te zien. Zowel in de tentoonstelling als op de zolder van het museum, zijn de sfeervolle wintergezichten van de Amersfoortse naïeve schilder te zien. 

Wereldberoemd in Amersfoort en Vlaanderen
De in 2006 in Amersfoort overleden schilder Toon Tieland was 'wereldberoemd in Amersfoort en Vlaanderen', zoals hij het zelf zo mooi kon uitdrukken. Zijn leven lang heeft Tieland in Amersfoort gewoond en gewerkt. Hij had wel willen verhuizen, naar zijn geliefde Vlaanderen, maar zijn vrouw Coby wilde niet. Vlaanderen was zijn tweede thuis. Via de boeken van Felix Timmermans (Pallieter), die hij in de oorlog las, was zijn liefde voor Vlaanderen ontstaan. De verhalen, het landschap, de levensgewoonten, de dorpen en vooral de daar nog aanwezige "Roomse" sfeer, raakten hem. Vele malen reisde hij naar Sint Martens Latem, het beroemde kunstenaarsdorp ten zuiden van Gent, waar vanaf de late negentiende eeuw kunstenaars neerstreken om in rust te kunnen werken. Ze lieten zich inspireren door het prachtige rivierlandschap van de Leie en de Schelde.

Expressief en primitief
In "Latem" ontstond het beroemde Vlaamse expressionisme van schilders als Permeke, de gebroeders De Smet, Van den Woestijne, Wouters en anderen. Een groep Amersfoortse schilders: Willem van Dam, Johan Traarbach, Engelbert L'hoëst én Toon Tieland, was gefascineerd door het expressieve kleurgebruik en de primitieve vormentaal van deze Vlaamse schilders. Toon Tieland hield van de nostalgische sfeer in het werk van de "schilders van Latem". Tielands werk ademt een gevoel van blijheid, maar het roept ook gevoelens van melancholie op: het toont een wereld uit voorbije tijden, vastgelegd in een beeldtaal die ons verbindt met onze onbezorgde kindertijd.