Luchtfoto’s die even helder als abstract zijn, landschap dat omringd is door - en dooraderd is met - water. Een helikoptervlucht over  ‘De best beveiligde delta ter wereld’

Een waterlandschap
In een reeks bijzondere luchtfoto’s die even helder als abstract zijn, ontraadselt Siebe Swart alle onderliggende geheimen van het Hollandse landschap. Op zijn foto’s kronkelen dijken als lijnen in een hardgroen vlak of slingeren ze als lussen door een spectrum van blauwtinten. Vanuit de lucht worden sluizen popperige blokjes en wadden geheimzinnig glinsterende materie. Donkere poelen met water ogen als schietgaten in de grond. Swart fotografeert kwelders en slikken, `wielen’, stroomgaten, overlaten en uiterwaarden. Het zijn termen die voor niet ingewijden even hermetisch zijn als de beelden die ervan gemaakt worden. De plekken, met namen als Tiengemeten, Keent of Geldersche Poort, zijn ook zeker niet bij iedereen bekend. Siebe Swart richt zijn camera namelijk niet op de grootstedelijke, maar op de kwetsbare plekken van Nederland. Plekken die de littekens bergen van vroegere watersnoden, of plekken waar de fragiele balans tussen land en water dagelijks de hoofdrol speelt. De foto’s van Siebe Swart leggen de pracht van een landschap vast dat omringd is door en dooraderd is met water, waarmee het zich in een voortdurende omarming bevindt.

‘Fotograaf van de gebouwde omgeving’
Bij alle foto’s die Siebe Swart maakt is er een verbindende lijn te vinden in de wisselwerking tussen het gebied en de ingrepen in het landschap. `Ik heb mezelf weleens “fotograaf van de gebouwde omgeving” gedoopt,’ zegt hij. `Je zou kunnen zeggen dat ik houd van hoe het landschap is vormgegeven. Het is een soort nieuwsgierigheid, naar hoe het werkt’. De vier jaar dat Siebe Swart aan zijn project werkte, waren letterlijk een ontdekkingsreis door de topografie en de geografie van Nederland. In Land van lucht en water brengt Siebe Swart in beeld hoe groot de dagelijkse dreiging is dat het water Nederland overneemt, en hoe goed de waterhuishouding in Nederland daarop is afgestemd. Deze foto’s laten zien dat er sprake is van een niet aflatende sequentie van het bouwen en onderhouden van dijken en het creëren van overloopgebieden in een permanent uitruilspel met het water door het geven en nemen van land. Van een zorgvuldige regie door de installatie van sluizen en het in zee opspuiten van zandeilanden die uiteindelijk door de zee zelf aan de kust verspreid zullen worden. Van het veranderen van de loop van de rivieren om de stroomsnelheid te beïnvloeden. De foto’s laten ongekend scherp zien dat er geen centimeter van Nederland lijkt te bestaan die niet onder menselijke controle staat, dat er geen enkele plek is dat de natuur `zijn natuurlijke loop’ kan hebben.