In de expositie is recent werk van Zoltin Peeter (Amsterdam, 1942) te zien. Het zijn grote en kleinere tekeningen op papier en katoen, en verschillende sculpturen en installaties. De werken zijn ontstaan naar aanleiding van de omzwervingen die Zoltin Peeter al twintig jaar maakt in Noorwegen en IJsland. Alleen en self-supporting trekt hij elk jaar minstens een maand door de noordelijke landschappen, die voor hem een gevoel van zuiverheid etaleren. Het is zijn romantische hang naar licht, rust en ruimte waardoor hij steeds maar weer de onherbergzame oorden opzoekt. In die zin past zijn werk in de traditie van Caspar David Friedrich, Edvard Munch en Per Kirkeby.

Kracht van de natuur
De lege landschappen, de bergformaties, de meren, watervallen en de vlaktes die Zoltin Peeter tegenkomt, vertaalt hij in zijn werken. Op locatie maakt Peeter schetsen van zijn observaties. Dat is het basismateriaal waarmee hij in zijn atelier aan de slag gaat. Soms betekent dat een directe weerslag van zijn waarnemingen, maar vaker nog zet hij dat wat hij ziet om in zijn eigen bijzondere beeldtaal van vormen en structuren. Het juryrapport kenmerkt zijn werk als volgt: ‘Het werk van Zoltin Peeter kan worden gezien als een niet aflatende poging om de kracht van de natuur te vatten. Daarbij heeft hij door de jaren heen een herkenbaar eigen handschrift behouden’.