Na de succesvolle overzichtstentoonstelling van Piet Esser, toont Beelden aan Zee nu werk van Essers ‘lievelingsleerling’ Gooitzen de Jong (1932-2004). Deze beeldhouwer, schilder en tekenaar was een van de talentvolste kunstenaars van zijn generatie. Toch bleven zijn naam en faam tot nu toe bescheiden. Met deze expositie en een nieuwe monografie is de tijd rijp voor een herwaardering van zijn geconcentreerde, maar veelzijdige oeuvre.

Gooitzen
Gooitzen de Jong, die werkte onder de naam Gooitzen, werd opgeleid aan de AKI in Enschede en de Amsterdamse Rijksakademie van Beeldende Kunsten. Na het behalen van zowel de zilveren als de gouden Prix de Rome, werd hij in 1961 benoemd tot stadsbeeldhouwer van Enschede. Samen met Hildo Krop in Amsterdam was hij de enige in Nederland die zo’n functie bekleedde. In totaal werkte Gooitzen ruim vijftien jaar voor de gemeente Enschede. Tevens maakte hij sculpturen voor tal van andere steden, waaronder Den Haag, Schiedam, Amersfoort en Lelystad. Ook was hij als docent verbonden aan de AKI en de Academie Minerva in Groningen. Dat hij behalve beeldhouwer, ook een buitengewoon goede tekenaar en schilder was, weten slechts weinigen.

Vrouwelijk naakt
Het vrouwelijk naakt was een van Gooitzens meest geliefde onderwerpen. Daarnaast introduceerde hij in de beeldhouwkunst enkele onderwerpen die voor deze kunstdiscipline zeer ongewoon zijn, zoals boerderijen en kermisterreinen. Hoewel zijn werk in de loop der jaren steeds abstracter werd, verloor hij de zichtbare werkelijkheid nooit uit het oog. Voor Gooitzen waren figuratie en abstractie dan ook geen tegenstelling, maar juist een twee-eenheid. De vele sculpturen, tekeningen en schilderijen op deze expositie maken dat eens te meer duidelijk.